
Autor/zy:
Format: larp taneczny
Konwencja: realizm magiczny, rytuał performatywny
Czas trwania: 6 godziny
Liczba uczestników: 35 — 45
Larp poprowadzono na:
“Chód do mnie, dziatko, a rzeknę Ci, jako żywot nasz płynie.
Przychodzi wiosna, radość wielką czyniąc.
Siejemy ziarno, dziewice wianki na skroniach noszą, a wiatr dmie jako włosy pani Dziewanny.
Gdy słońce mocniej przygrzeje, lato się zbliża.
Wtenczas pani Mokosz uprawom sprzyja, żniwa czynimy i noc Kupalną świętujemy.
Potem jesień idzie, czas to duchów i Roda, kiedym do zimy się gotować musimy.
Bo gdy zima nadejdzie, a z nią Weles, wszystko wokoło w śmierć zapada.
Dopiero gdy Marzannę w toni utopimy, by Dziewannę wolną uczynić, wiosna powróci.
Tak oto żywot kroczy, wiosna za wiosną, dziecię moje, aż Weles wszystkich nas do siebie wezwie.”
Wrzeciono Czasu to larp opowiadający o losach pojedynczej wsi żyjącej w czasach dawnych Słowian. Jest to opowieść o przemijaniu, o wierzeniach i świętach słowiańskich, życiu zgodnym z naturą i wolą bogów.
Gracze wcielą się w mieszkańców wioski i przeżyją jeden pełen rok z życia wsi. Larp podzielony jest na pięć aktów — każdy z nich dotyczy jednej pory roku (wiosna, lato, jesień, zima i ponownie wiosna). Wrzeciono Czasu jest larpem tanecznym, gdzie muzyka odgrywa bardzo ważną rolę, nie tylko jako element klimatu, ale także rozgrywki.
Przed larpem odbędą się obowiązkowe warsztaty. Larp zawierać będzie karty postaci dla każdego gracza.
Prosimy o przybycie w prostych strojach nawiązujących do wczesnego średniowiecza.
Gra wymaga wcześniejszego przygotowania stroju.
Full touch, czyli dozwolony pełny kontakt fizyczny w ramach ustalonych ograniczeń.
Gra porusza tematykę religijną.
W grze pojawiają się straszne lub obrzydliwe elementy.
W grze odgrywa się sceny przemocy.
