Drugi raz pierwszy raz

Autor/zy:

For­mat: larp tanecz­ny

Kon­wen­cja: melo­dra­mat, świat współ­cze­sny

Czas trwa­nia: 5 godzi­ny

Licz­ba uczest­ni­ków: 12 — 40

Larp popro­wa­dzo­no na:

“Ile razem dróg przebytych?
Ile ście­żek przedeptanych?
ile desz­czów, ile śniegów
wiszą­cych nad latarniami?

Ile listów, ile rozstań,
cięż­kich godzin w mia­stach wielu?
I znów upór, żeby powstać
i znów iść, i dojść do celu.

Ile w tru­dzie nieustannym
wspól­nych zmartwień,
wspól­nych dążeń?
Ile chle­bów rozkrajanych?
Poca­łun­ków? Scho­dów? Książek?

Oczy Twe jak pięk­ne świece,
a w ser­cu źró­dło promienia.
Więc ja chciał­bym Two­je serce
oca­lić od zapomnienia.”

- Kon­stan­ty Ilde­fons Gałczyński”

Opis

Dru­gi raz pierw­szy raz to larp tanecz­ny we współ­cze­snym set­tin­gu, opo­wia­da­ją­cy o pierw­szej miło­ści, o póź­niej­szych zauro­cze­niach i o pró­bie wskrze­sze­nia tej iskry, któ­ra się czu­ło na począt­ku. Prze­pro­wa­dzi Was przez lice­al­ną miłość, stu­denc­kie zalo­ty, doro­sły romans i trzy roz­sta­nia, by w koń­cu ponow­nie wrzu­cić Was w ramio­na oso­by, w któ­rej byli­ście zako­cha­ni w liceum. Razem odpo­wie­my sobie na pyta­nie, czy moż­na dwa razy wejść do tej samej wody, jak doświad­cze­nia z innych związ­ków wpły­wa­ją na ponow­ne spo­tka­nie i czy uda się ponow­nie poczuć “to coś”… czy może po pro­stu trze­ba zgo­dzić się na wygod­ny układ, bo czas ucieka.

Larp jest gra­ny w trzech sta­łych parach, w czte­rech aktach. Zachę­ca­my do zapi­sy­wa­nia się w usta­lo­nej parze, w któ­rej się będzie gra­ło pierw­szy i ostat­ni akt, i pozo­sta­wie­nie nam dobo­ru pary do aktu dru­gie­go i trze­cie­go; ale jeże­li zgło­sisz się solo, posta­ra­my się pomóc w jak naj­lep­szym dopa­so­wa­niu współgracza.

Każ­dy z aktów będzie skła­dał się z kali­bra­cji mię­dzy gra­cza­mi na pozio­mie meta, gdzie opo­wie­dzą sobie nawza­jem o histo­riach posta­ci do tego momen­tu (kolo­ry­zo­wa­nych i nie­do­po­wie­dzia­nych) oraz usta­lą ocze­ki­wa­ny poziom inten­syw­no­ści gry. Głów­na część aktu będzie odgry­wa­na za pomo­cą tań­ca, bez słów. Przez opo­wieść popro­wa­dzą Was zna­ne utwo­ry muzycz­ne i nar­ra­cja przed każ­dą ze scen, poda­ją­ca kon­kret­ne wyda­rze­nia i emo­cje do roze­gra­nia i czę­ścio­wo narzu­ca­ją­ca fabu­łę w danym akcie.

Larp nie zakła­da żad­ne­go wyma­ga­ne­go pozio­mu bli­sko­ści, ale raczej aby bawić się dobrze, war­to czuć się kom­for­to­wo z przy­tu­le­niem się do dru­gie­go czło­wie­ka. Warsz­ta­ty zapew­nią sze­reg narzę­dzi do kali­bra­cji: zarów­no pomię­dzy akta­mi, jak i w cza­sie samej gry.

Larp nie wyma­ga zna­jo­mo­ści żad­ne­go kon­kret­ne­go sty­lu, ani spe­cjal­nych umie­jęt­no­ści tanecz­nych, ale jest o tań­cu i wyra­ża­niu przez nie­go uczuć, więc jeże­li kom­plet­nie nie odnaj­du­jesz się na par­kie­cie i czu­jesz wstręt do muzy­ki i dzie­le­nia ruchu z dru­gą oso­bą, to nie jest larp dla Ciebie.

Wymagania

Przy­go­tuj­cie sobie dowol­ny, wygod­ny do ruchu i tań­ca; pomyśl o czymś, w czym moż­na by się wybrać na rand­kę – dress to impress! #czasy_współczesne.

Ważne

Strój dowol­ny, wygod­ny do ruchu i tań­ca; pomyśl o czymś, w czym moż­na by się wybrać na rand­kę – dress to impress! Cza­sy współczesne.

Infografiki

Tylko dla pełnoletnich

Gra tyl­ko dla uczest­ni­ków pełnoletnich.

Full touch

Full touch, czy­li dozwo­lo­ny peł­ny kon­takt fizycz­ny w ramach usta­lo­nych ograniczeń.

Odgrywanie scen seksu

W grze sym­bo­licz­nie odgry­wa się sce­ny seksu.