Pogodna 44 - BlackBox 3City

Pogodna 44

Autor/zy:

For­mat: larp kame­ral­ny

Kon­wen­cja: II woj­na świa­to­wa, dra­mat historyczny

Czas trwa­nia: 3 godzi­ny

Licz­ba uczest­ni­ków: 10 — 15

W tym

8
5
2

Larp popro­wa­dzo­no na:

W piw­ni­cy jest dusz­no. Powie­trze stoi, cięż­kie od kurzu i strachu.
Ktoś sie­dzi pod ścia­ną, ktoś inny pró­bu­je zasnąć, choć każ­dy dźwięk z zewnątrz wyry­wa z półsnu.

Gdzieś nad Wami coś się zawala.
Głu­che ude­rze­nie nie­sie się przez mury i cich­nie. Potem kolejne.

Ktoś liczy kro­ple w manierce.
Ktoś ści­ska w dło­ni kawa­łek chle­ba, jak­by miał zaraz zniknąć.

„Wody…”

Szept, któ­ry wra­ca co jakiś czas.
Nie da się go nie sły­szeć. Nie da się go zagłuszyć.

Nie wia­do­mo już, któ­ra to godzina.
Dzień i noc prze­sta­ły mieć znaczenie.
Jest tyl­ko ciem­ność, kil­ka zna­jo­mych i obcych twa­rzy oraz miej­sce, z któ­re­go nie ma wyjścia.

Każ­dy ruch, każ­de sło­wo, każ­dy wybór zaczy­na ważyć wię­cej niż powinien.

Bo tu nie cho­dzi o to, co jest słuszne.
Tyl­ko o to, co jeste­ście w sta­nie zro­bić, kie­dy napraw­dę nie ma dobre­go rozwiązania.

Opis

Ostat­nie dni wrze­śnia 1944 roku. Piw­ni­ca war­szaw­skiej kamie­ni­cy, któ­rej wyj­ście zosta­ło zasy­pa­ne. W ciem­no­ści, kurzu i ciszy prze­ry­wa­nej odle­gły­mi wybu­cha­mi, spo­ty­ka się kil­ka­na­ście osób: powstań­cy, cywi­le i har­ce­rze. Nie wszy­scy się zna­ją. Nie wszy­scy sobie ufa­ją. Wszy­scy mają ogra­ni­czo­ne zaso­by i coraz mniej czasu.

Larp osa­dzo­ny jest w realiach Powsta­nia War­szaw­skie­go i sku­pia się na doświad­cze­niu jed­nost­ki zamknię­tej w ska­li mikro — z dala od fron­tu, ale w samym cen­trum woj­ny. Sce­na­riusz to kame­ral­na opo­wieść o prze­trwa­niu w warun­kach skraj­ne­go napię­cia. Gra­cze wcie­la­ją się w zwy­kłych ludzi uwi­kła­nych w wyjąt­ko­wą sytu­ację: ran­nych, zmę­czo­nych, głod­nych, ale wciąż zdol­nych do wybo­rów. W trak­cie trzech dni i nocy będą dzie­lić się jedze­niem, podej­mo­wać trud­ne decy­zje, opie­ko­wać się ran­ny­mi, roz­ma­wiać, kłó­cić się i pró­bo­wać zacho­wać czło­wie­czeń­stwo w świe­cie, któ­ry się rozpada.

Mecha­ni­ka stre­su i ogra­ni­czo­nych zaso­bów wspie­ra doświad­cze­nie nara­sta­ją­cej pre­sji – zarów­no fizycz­nej, jak i psy­chicz­nej. Gra­cze mogą poma­gać sobie nawza­jem, przej­mo­wać cudzy cię­żar lub wybie­rać wła­sne prze­trwa­nie. Wspól­ne śpie­wy, drob­ne rytu­ały czy gesty soli­dar­no­ści sta­ją się rów­nie waż­ne jak jedze­nie i woda.

Gra sta­wia pyta­nia o gra­ni­ce empa­tii i odpo­wie­dzial­no­ści:
Czy poma­ga­my wszyst­kim, czy tyl­ko „swo­im”?
Ile jeste­śmy w sta­nie poświę­cić dla dru­gie­go czło­wie­ka?
Czy w sytu­acji bez wyj­ścia ist­nie­je jesz­cze moral­ny wybór?

Ta histo­ria o ciszy mię­dzy wybu­cha­mi, o napię­ciu, któ­re nara­sta w zamknię­tej prze­strze­ni, i o ludziach, któ­rzy nawet w naj­ciem­niej­szym miej­scu pró­bu­ją nadać sens swo­im dzia­ła­niom otrzy­ma­ła w 2010 roku nagro­dę za naj­lep­szy sce­na­riusz w pierw­szej edy­cji kon­kur­su lar­po­we­go Zło­te Maski.

Wymagania

Larp ma cha­rak­ter kame­ral­ny i immer­syj­ny, nie wyma­ga­my rekon­struk­cji histo­rycz­nej. Waż­niej­szy jest kli­mat niż dokład­ność. Wystar­czą sto­no­wa­ne, „zwy­kłe” ubra­nia: koszu­le, swe­try, spód­ni­ce, spodnie w neu­tral­nych kolo­rach, bez współ­cze­snych nadru­ków i ele­men­tów. Powstań­cy i har­ce­rze mogą dodać drob­ne akcen­ty (opa­ska, chu­s­ta), ale nie jest to obowiązkowe.

Nie ma koniecz­no­ści przy­no­sze­nia wła­snych rekwi­zy­tów wszyst­kie klu­czo­we ele­men­ty (jedze­nie, woda, mate­ria­ły do gry) zapew­nia orga­ni­za­tor. Jeśli jed­nak chcesz, możesz zabrać nie­wiel­ki, oso­bi­sty przed­miot pasu­ją­cy do posta­ci (np. zdję­cie, notes lub inny dro­biazg), któ­ry pomo­że Ci wejść w rolę.

Gra nie wyma­ga wcze­śniej­sze­go pre­playu ani przy­go­to­wa­nia fabu­lar­ne­go. Na miej­scu odbę­dzie się oko­ło godzin­ne wpro­wa­dze­nie warsz­ta­to­we, pod­czas któ­re­go uczest­ni­cy stwo­rzą swo­je posta­cie, usta­lą rela­cje i pozna­ją zasa­dy mechaniki.

Ze wzglę­du na (nie­ste­tu znów aktu­al­ną w Euro­pie) tema­ty­kę (woj­na, głód, stres, trud­ne decy­zje) zachę­ca­my do świa­do­me­go udzia­łu i zadba­nia o wła­sny kom­fort psychiczny.

Ważne

Larp poru­sza trud­ne i obcią­ża­ją­ce tema­ty zwią­za­ne z doświad­cze­niem woj­ny, w tym: głód, pra­gnie­nie, śmierć, cier­pie­nie fizycz­ne, bez­rad­ność, pre­sję gru­py oraz podej­mo­wa­nie decy­zji moral­nych w sytu­acjach bez dobre­go wyj­ścia. W trak­cie gry mogą poja­wić się sce­ny umie­ra­nia, proś­by o skró­ce­nie cier­pie­nia oraz dyle­ma­ty doty­czą­ce życia i śmier­ci innych osób. Gra zakła­da inten­syw­ne emo­cjo­nal­nie doświad­cze­nie i stop­nio­we nara­sta­nie napię­cia psy­chicz­ne­go. Kon­flik­ty mię­dzy posta­cia­mi są natu­ral­ną czę­ścią roz­gryw­ki, jed­nak powin­ny być pro­wa­dzo­ne z dba­ło­ścią o kom­fort współ­gra­czy. W lar­pie nie prze­wi­du­je­my ani nie odgry­wa­my prze­mo­cy sek­su­al­nej. Mecha­ni­ka dopusz­cza kon­takt fizycz­ny („full touch, no pain”), jed­nak zawsze w gra­ni­cach bez­pie­czeń­stwa i za zgo­dą uczest­ni­ków. Każ­dy gracz ma pra­wo w dowol­nym momen­cie wyco­fać się ze sce­ny lub z gry bez koniecz­no­ści tłu­ma­cze­nia. Zale­ży nam na stwo­rze­niu bez­piecz­nej prze­strze­ni do eks­plo­ro­wa­nia trud­nych tema­tów. Pro­si­my o uważ­ność na sie­bie i innych oraz goto­wość do prze­rwa­nia gry, jeśli zaj­dzie taka potrzeba.

Infografiki

Tylko dla pełnoletnich

Gra tyl­ko dla uczest­ni­ków pełnoletnich.

Full touch

Full touch, czy­li dozwo­lo­ny peł­ny kon­takt fizycz­ny w ramach usta­lo­nych ograniczeń.

Odgrywanie scen przemocy

W grze odgry­wa się sce­ny przemocy.

Wulgarny język

W grze obec­ny jest wul­gar­ny język.