Eksplozja atomowa z dużym chmurą dymu i ognia.

Reakcja łańcuchowa

Autor/zy:

For­mat: larp kame­ral­ny

Kon­wen­cja: II woj­na świa­to­wa, dra­mat historyczny

Czas trwa­nia: 4 godzi­ny

Licz­ba uczest­ni­ków: 7 — 11

“Wie­my, że atom, któ­ry kie­dyś uwa­ża­li­śmy za twar­dy, nie­prze­nik­nio­ny, nie­po­dziel­ny, a w koń­cu tak­że mar­twy, w isto­cie jest zbior­ni­kiem ogrom­nej energii.”

- Her­bert Geo­r­ge Wells

Opis

2 sierp­nia 1939 A. Ein­sta­in i Leo Szi­lard wysy­ła­ją list do Pre­zy­den­ta F.D. Roosvel­ta w któ­rym suge­ru­ją, że ame­ry­ka­nie powin­ni stwo­rzyć bom­bę ato­mo­wą zanim zro­bią ją Niemcy.


W grud­niu 1941 japoń­skie Lot­ni­skow­ce ata­ku­ją Ame­ry­kań­ską Flo­tę Pacy­fi­ku w Pearl Harbor


W maju 1942 star­tu­je Pro­jekt Man­hat­tan, w któ­rym pod prze­wod­nic­twem Oppen­he­ime­ra budu­je się 2 bom­by ato­mo­we. Zosta­ją one zrzu­co­ne na Naga­sa­ki i Hiro­szi­mę co koń­czy 2 Woj­nę Światową. 

W 1950 Gena­rał MacAr­tur pla­nu­je zrzu­cić bom­by ato­mo­we na Chi­ny i Koreę. 

Dziś wie­my, że pro­jekt się udał, a Ame­ry­ka­nie powstrzy­ma­li się od dal­sze­go uży­cia tej bro­ni maso­wej zagła­dy. W tym sce­na­riu­szu gra­cza mają moż­li­wość zmie­rza­nia się z dyle­ma­ta­mi moral­ny­mi naukow­ców pra­cu­ją­cych w tym pro­jek­cie. Gra skła­dał się z 4 czę­ści odzwier­cie­dla­ją­cych kolej­ne eta­py two­rze­nia bom­by ato­mo­wej od 1942 do 1945 roku. 

Sce­na­riusz zbu­do­wa­ny jest na rela­cjach: gru­pa będzie sil­nie zmo­ty­wo­wa­ne do osią­gnię­cia wspól­ne­go celu, pomi­mo trud­no­ści, jakie sta­ną jej na dro­dze. Posta­cie naukow­ców pocho­dzą z róż­nych kra­jów, mają swo­ją prze­szłość, rela­cje, poglą­dy i ambi­cje. To będzie napraw­dę “wybu­cho­wa” mie­szan­ka oso­bo­wo­ści i emo­cji. Zoba­czy­my czy dopro­wa­dzi to do suk­ce­su pro­jek­tu i eks­plo­zji bom­by, czy też do eks­plo­zji kon­flik­tów wewnętrz­nych. W epi­lo­gu gry gra­cze pod­su­mo­wu­ją wyda­rze­nia, zezna­jąc przed komi­sją ds. bez­pie­czeń­stwa AEC pro­wa­dzo­ną przez Straussa.

Wymagania

Choć więk­szość naukow­ców pra­cu­ją­ca przy tym pro­jek­cie to męż­czyź­ni to dla potrzeb gry wszyst­kie role będą uni­sex. W tej wer­sji może się oka­zać, że Oppen­ha­imer była kobie­tą 😉 Dobrze mieć stro­je w sty­lu lat 40tych XX wie­ku (zale­ca­ne, niewymagane).

Infografiki

No pain

No pain, czy­li dozwo­lo­ny kon­takt nie­spra­wia­ją­cy dyskomfortu.

W grze pojawia się tematyka dyskryminacji bądź wykorzystania

Gra poru­sza tema­ty­kę dys­kry­mi­na­cji, bądź wykorzystania.