Tylko drzewa szumiały

Autor/zy:

For­mat: fre­eform

Kon­wen­cja: dra­mat oby­cza­jo­wy, świat współ­cze­sny

Czas trwa­nia: 2 godzi­ny

Licz­ba uczest­ni­ków: 8

Larp popro­wa­dzo­no na:

“Ja wsy­sam w sie­bie lato tak jak dzi­ka psz­czo­ła wsy­sa miód.
Zbie­ram wszyst­ko w jed­ną dużą bry­łę lata, żeby żyć nią, kie­dy nie będzie już lata.
To jest taki wiel­ki prze­kła­da­niec, są w nim wscho­dy słoń­ca i czar­ne jago­dy na gałąz­kach, i pie­gi na two­ich ramio­nach, i blask księ­ży­ca nad rze­ką wie­czo­ra­mi, i nie­bo peł­ne gwiazd, i las, i upał połu­dnia, kie­dy słoń­ce zło­ci sosny, i prze­lot­ne desz­cze wie­czor­ne, i wszyst­ko inne, i wie­wiór­ki, i lisy.”

Astrid Lind­gren Ron­ja, cór­ka zbójnika

Opis

“Tyl­ko drze­wa szu­mia­ły” to dzie­ją­ca się współ­cze­śnie epi­zo­dycz­na gra z gatun­ku “sli­ce of life” opo­wia­da­ją­ca o losach ósem­ki przy­ja­ciół na prze­strze­ni kil­ku dekad.

Na pozio­mie tema­tów, jakie mogą się poja­wić, jest to oczy­wi­ście gra o przy­jaź­ni i dyna­mi­ce w gru­pie. Być może rów­nież o miło­ści, emo­cjach, kon­flik­tach, prze­mi­ja­niu i doce­nia­niu tego, co waż­ne, gdy jest już na to za póź­no. O tęsk­no­cie za mło­do­ścią i tym, co utra­co­ne oraz tym, co być może nigdy się nie wyda­rzy­ło, a mogło. Ale tak napraw­dę to tyl­ko przy­pusz­cze­nia — gra ma na tyle otwar­ty for­mat, że będzie o tym, co posta­no­wią ode­grać i zbu­do­wać gracze.

Infografiki

Tylko dla pełnoletnich

Gra tyl­ko dla uczest­ni­ków pełnoletnich.

No pain

No pain, czy­li dozwo­lo­ny kon­takt nie­spra­wia­ją­cy dyskomfortu.

Odgrywanie scen seksu

W grze sym­bo­licz­nie odgry­wa się sce­ny seksu.