Strona główna » Larpy » Wiec Smoków

Autor/zy:

Czas trwa­nia: 5 godziny

Licz­ba uczest­ników: 20 — 30

Larp poprowad­zono na:

Zasady smoczego gatunku
1. Wszelkie dobra są wspólne, poję­cie posi­ada­nia rzeczy mate­ri­al­nych na wyłączność jest nieznane.
2. Najwięk­szą zbrod­nią jest egoizm.
3. W ich mowie, nie ma słowa śmierć. Jest jedynie letarg. Letarg i śmierć nie są rozróż­ni­ane, oznacza­ją sen, z którego smo­ki wybudza­ją się lub nie.
4. Poję­cie morder­st­wa i kradzieży nie istnieje.

Opis

Świat w którym obec­nie przyszło obec­nie żyć smokom, jest współdzielony z inny­mi isto­ta­mi — samoświadomy­mi ssaka­mi. Ssa­ki zdomi­nowały niszę synap­syd po wielkim wymar­ciu. Mlekopi­j­cy liczą ten czas w mil­ionach lat, lecz dla smoków, minęło dopiero paręset pokoleń. Co tysią­cle­cie spo­tyka­ją się na wiecach, na których inte­gru­ją się, baw­ią, wys­tępu­ją i omaw­ia­ją bieżące sprawy. Jest to moment kiedy każdy smok może wykazać się swoim niepow­tarzal­nym talentem.

Głów­na his­torią tego larpu jest tytułowy Wiec Smoków, na którym młode pokole­nie zosta­je zebrane w jed­nym miejs­cu i egza­minowane. Na pod­staw­ie oce­ny charak­teru zostanie pod­ję­ta decyz­ja doty­czą­ca tego, czy­dany smok będzie odpowiedzial­nym przed­staw­icielem gatunku. 

Pod­czas wiecu pode­j­mowane są przez dorosłe smo­ki inne kluc­zowe decyz­je. To od tego spotka­nia zależy kto będzie miał przyz­wole­nie do gigan­tyz­mu, ile smocząt należy spłodz­ić i kto zasługu­je na ten zaszczyt. Planowane są dyżury polowań, migrac­je i nowe granice terytoriów. 

Jeszcze jeden aspekt wiecu jest sza­le­nie istot­ny. Wiec to ten moment, gdy wiele młodych smocząt po raz pier­wszy zobaczy przed­staw­icieli swo­jego gatunku spoza swoich stad.

Świat gry

Począt­ki smoczego społeczeńst­wa były niegdyś krwawe. Domin­u­ją­cy gatunek był prymi­ty­wny i nieokrze­sany, nie posi­ada­ją­cy żad­nych struk­tur społecznych, wywal­cza­jąc wszys­tko siłą. Wszys­tko się zaczęło zmieni­ać, gdy w ziemię uderzył wiel­ki mete­or, pozbaw­ia­jąc świa­ta 95% pop­u­lacji wszys­t­kich gatunków. Najm­niejsi przed­staw­iciele gatunku smoczego musieli przys­tosować się do nowych warunk­ów. Mniejszy rozmi­ar skutkował więk­szy­mi szansa­mi na przetr­wanie. Ogranicze­nie poży­wienia wyk­sz­tał­ciło struk­tu­ry społeczne, w którym dzie­le­nie się zasoba­mi i wza­jem­na opieka były koniecznoś­cią. Pod wielo­ma tech­nika­mi przetr­wa­nia, zachowanie gadów zaczęło przy­pom­i­nać zachowa­nia ssaków. Jed­nak w porów­na­niu do ssaków, smoczym schronie­niem okaza­ło się podziemie wiel­kich lodow­ców, w których rozwi­jała się raczku­ją­ca kultura.

W cza­sie wielkiego gło­du, więk­sze osob­ni­ki, które ominęła inte­grac­ja społecz­na, zapadły w głębo­ki letarg. Po wybudze­niu, ciężko było im się odnaleźć w nowo ucy­wili­zowanym społeczeńst­wie. Biorą udzi­ał w Wiecach, lecz trzy­ma­ją się nieco z boku z uwa­gi na dzielące ich różnice pokole­niowe.

Leg­endy głoszą, że przed Wielkim Gło­dem ist­ni­ały smo­ki się­ga­jące łbem pon­ad chmury, które przetr­wały wiel­ki pył. To były tylko stare opowieś­ci dla młodych, które miały im uzmysłow­ić jak niebez­pieczne i samol­ub­ne jest prag­nie­nie gigan­tyz­mu. Przod­kowie byli w stanie doży­wać niegdyś setek, cza­sa­mi parę tysię­cy lat. Współczesne smo­ki są w stanie osiągnąć nawet 100,000 lat, bez prymi­ty­wnego gigantyzmu.

Obec­na kul­tura smoków sku­pia się na roz­wo­ju intelek­tu­al­nym i poko­jowym. Swo­je instynk­ty tłu­mią za pomocą sztu­ki, tań­ca, paszc­zodzieło, oraz malarst­wa. Ostat­nio najbardziej pop­u­larne są rzeź­by lodowe. Na wiecach jest ide­al­na okaz­ja na pokazanie swoich dzieł i umiejęt­noś­ci przed publicznością.

Naj­gorszą zbrod­nią w smoczym społeczeńst­wie jest egoizm. Egoizm oznacza przy­właszcze­nie sobie, więcej zasobów niż się potrze­bu­je (poży­wienia, terenu i innych dóbr). Obec­ne smo­ki kon­ser­wu­ją nad­mi­ary poży­wienia i trzy­ma­ją je we wspól­nych mag­a­zy­nach. Biorąc ze wspól­nego dobra, należy pozostaw­ić coś po sobie. Zbrod­nią pier­wszego stop­nia jest przy­właszcze­nie sobie rzeczy, pon­ad swo­je potrze­by lub nie podzie­le­nie się zdoby­czą ze swoim sta­dem. Drugim stop­niem jest wyrządze­nie krzy­wdy słownej lub fizy­cznej swoim pobratym­com. Zaw­iść, zaz­drość i złodziejst­wo są raczej obce obec­ne­mu społeczeńst­wu. Te cechy mogą prze­jaw­iać jedynie młode smo­ki, z których powin­ny wyros­nąć.. Obcym dla smoków jest poję­cie morderstwa.

Smo­ki nie mają hier­ar­chii społecznej opartej na klasy­fikacji czy podzi­ałach. Każdy Wiec jest prowad­zony po równo przez Smo­ki, które ukończyły swo­je pier­wsze pięt­nas­to­tysią­cle­cie (15,000 lat); usta­la­ją one prze­bieg obrad, wys­tępów i egza­minowa­nia młodego pokole­nia. Daje to równe szanse każde­mu smokowi na ekspresję i wygłaszanie włas­nych poglądów. Ogrom­nym sza­cunkiem dar­zone są najs­tarsze osob­ni­ki, które nie osiągnęły więk­szych rozmi­arów. Ukazu­je to ich rozsądek i kul­turę, oraz niezmierną dyscyplinę.

Ważne

Larp skła­da się z trzech części.
Godz­inę do dwóch zaj­mu­ją warsz­taty z robi­enia skrzydeł
Godz­inę potr­wa­ją briefin­gi z graczami.
Około trzech godzin potr­wa sama gra.

Infografiki

Wymagane stroje

Gra wyma­ga wcześniejszego przy­go­towa­nia stroju.

No pain

No pain, czyli doz­wolony kon­takt niespraw­ia­ją­cy dyskomfortu.

Przewiń do góry