Zmysłowe usta z czerwonymi, brokatowymi ustami na tle czarnej tkaniny.

Wieczerza Wigilijna

Autor/zy:

For­mat: larp kame­ral­ny

Kon­wen­cja: dra­mat oby­cza­jo­wy, fan­ta­sy, świat współ­cze­sny

Czas trwa­nia: 3 godzi­ny

Licz­ba uczest­ni­ków: 7 — 8

Larp popro­wa­dzo­no na:

Ghu­le to służba.
Ghu­le to wła­sność Spo­krew­nio­nych — nic wię­cej niż krzesła.
Ghu­le to oczy i uszy.
Ghu­le to żywe ban­ki vitae.
Ghu­le to społeczność.
Ghu­le to ludzie uza­leż­nie­ni bar­dziej, niż heroiniści.
Ghu­le to myślą­ce i czu­ją­ce istoty.
Ghu­le to cie­nie Spo­krew­nio­nych, któ­re, w prze­ci­wień­stwie do nich, mogą cho­dzić w bla­sku dnia.
Tak łatwo je pominąć.
Tak łatwo nie zauwa­żyć ich cięż­kiej pracy.
Tak łatwo zapo­mnieć, że w cią­gu dnia nadal żyją, w prze­ci­wień­stwie do pogrą­żo­nych w letar­gu Spokrewnionych.
Jak więc wyglą­da ich krót­ka wigi­lia? Ten szcze­gól­ny dzień, któ­re­go jed­nak więk­szość z nich nie spę­dzi ze swo­imi śmier­tel­ny­mi rodzi­na­mi, tych parę wykra­dzio­nych godzin?
Czy w ogó­le będzie w niej czas na chwi­lę zadu­my i odpo­czyn­ku, czy też te nie­licz­ne godzi­ny pozo­sta­łe do zacho­du słoń­ca, gdy obu­dzą się Wasi wła­ści­cie­le i wezwą Was na wiecz­ną służ­bę, poświę­ci­cie, jak zwy­kle — na pra­cę i politykę?
To już zale­ży od Was, moi drodzy.

Opis

Gra toczy się w uni­wer­sum Świa­ta Mro­ku. W cen­trum wyda­rzeń tym razem zna­la­zły się nie wam­pi­ry, ale ghu­le. Ghul to śmier­tel­ny, któ­ry pije krew wam­pi­ra, dzię­ki cze­mu może posiąść nad­na­tu­ral­ne zdol­no­ści i mrocz­ne ape­ty­ty. W zamian za ten dar sta­je się jego słu­gą (war­to dodać, że ghu­le docze­ka­ły się swo­je­go pod­ręcz­ni­ka w wer­sji dru­giej edy­cji gry fabu­lar­nej Wam­pir: Maska­ra­da).

Wie­cze­rza Wigi­lij­na to larp nar­ra­cyj­ny, sku­pio­ny na trud­nej rze­czy­wi­sto­ści posta­ci będą­cych zawsze jedy­nie tłem i zaso­bem w wam­pi­rzych intry­gach i poli­tycz­nych roz­gryw­kach. Nie zabrak­nie w nim wąt­ków oby­cza­jo­wych, odro­bi­ny kno­wań, śledz­twa i prze­my­śleń nad ideą wspól­no­ty, któ­rą może, ale nie musi two­rzyć wam­pi­rza służba.

Gra nie toczy się ani w trze­ciej, ani w pią­tej edy­cji Wam­pi­ra, czer­piąc inspi­ra­cje i moty­wy z obu. Mecha­ni­ka gry jest uprosz­czo­na, aby była wygod­na do sto­so­wa­nia pod­czas lar­pu. Zna­jo­mość gry fabu­lar­nej Wam­pir: Maska­ra­da nie jest wymagana.

Wymagania

Mile widzia­na cha­rak­te­ry­za­cja na stwo­rze­nia, któ­re jed­ną nogą już wła­ści­wie są w gro­bie oraz nała­do­wa­ne tele­fo­ny komórkowe.

Infografiki

Wymagane stroje

Gra wyma­ga wcze­śniej­sze­go przy­go­to­wa­nia stroju.

Full touch

Full touch, czy­li dozwo­lo­ny peł­ny kon­takt fizycz­ny w ramach usta­lo­nych ograniczeń.

Gra porusza tematykę religijną

Gra poru­sza tema­ty­kę religijną.

W grze pojawia się tematyka dyskryminacji bądź wykorzystania

Gra poru­sza tema­ty­kę dys­kry­mi­na­cji, bądź wykorzystania.

Gra porusza tematykę uzależnień

Gra poru­sza tema­ty­kę uzależnień.

W grze pojawiają się straszne lub obrzydliwe elementy

W grze poja­wia­ją się strasz­ne lub obrzy­dli­we elementy.

Odgrywanie scen przemocy

W grze odgry­wa się sce­ny przemocy.

Wulgarny język

W grze obec­ny jest wul­gar­ny język.